Shloka 50
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
विराटो भगदत्तं तु शरवर्षेण भारत । अभ्यवर्षत् सुसंक्रुद्धो मेघो वृष्ट्या इवाचलम्,भारत! विराटने अत्यन्त कुपित होकर भगदत्तपर अपने बाणोंकी वर्षा आरम्भ कर दी, मानो मेघ पर्वतपर जलकी बूँदें बरसा रहा हो
sañjaya uvāca |
virāṭo bhagadattaṃ tu śaravarṣeṇa bhārata |
abhyavarṣat susaṃkruddho megho vṛṣṭyā ivācalam ||
قال سنجيا: يا بهاراتا، إنَّ فيرَاطا وقد اشتعل غضبُه أمطر بهاگاداتّا وابلًا من السهام، كالسحاب يسكب مطره على جبل. فالغضب حاضر، غير أنّه يتجلّى في فعلٍ قتاليٍّ منضبط، إذ يمضي المحاربون في أداء واجبهم في الحرب.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ideal: even when anger arises, a warrior’s response is expected to remain within the disciplined performance of kṣatriya-duty—courage, steadiness, and effective action—rather than uncontrolled cruelty or panic.
Sañjaya reports that King Virāṭa, furious, launches a sustained barrage of arrows at Bhagadatta, described through a vivid simile: a cloud raining upon a mountain.