Previous Verse
Next Verse

Shloka 276

दैवं पुरुषकारेण को निवर्तितुमुत्सहेत्‌ | यह युद्ध अवश्यम्भावी है। इसे कोई टाल नहीं सकता। भला, दैवको पुरुषार्थके द्वारा कौन मिटा सकता है

daivaṃ puruṣakāreṇa ko nivartitum utsahet | ayaṃ yuddho 'vaśyambhāvī; enaṃ kaścin na tālayituṃ śaknoti | bhala, daivaṃ puruṣārthena kaḥ pramārṣṭum arhati ||

قال كارنا: «مَن ذا الذي يجرؤ أن يردّ ما قضى به القدر بمحض سعي البشر؟ إن هذه الحرب لا محيد عنها؛ لا أحد يستطيع دفعها. بل مَن يقدر أن يمحو المصير بالاجتهاد الشخصي؟»

दैवम्fate, destiny (divine ordinance)
दैवम्:
Karma
TypeNoun
Rootदैव
FormNeuter, Accusative, Singular
पुरुषकारेणby human effort
पुरुषकारेण:
Karana
TypeNoun
Rootपुरुषकार
FormMasculine, Instrumental, Singular
कःwho?
कः:
Karta
TypePronoun
Rootकिम्
FormMasculine, Nominative, Singular
निवर्तितुम्to turn back, to avert, to stop
निवर्तितुम्:
Karma
TypeVerb
Rootनि-वृत्
FormInfinitive (Tumun), Parasmaipada (usage)
उत्सहेत्could dare / would be able
उत्सहेत्:
TypeVerb
Rootउत्सह्
FormPotential/Optative (Vidhi-lin), 3rd, Singular, Parasmaipada

कर्ण उवाच

K
Karna

Educational Q&A

Karna asserts the supremacy of daiva (destiny) over puruṣakāra (human effort), framing the coming conflict as unavoidable. Ethically, it reflects a deterministic justification that can lessen personal responsibility by presenting events as fated.

In the Bhīṣma Parva’s war-setting discourse, Karna speaks in a tone of grim certainty, insisting that the battle cannot be averted. His statement functions as a rhetorical push toward accepting and proceeding with the war rather than seeking delay or reconciliation.