एवं ते विरथा: सर्वे कृप: शल्यश्न मारिष | दुःशासनो विकर्णश्र॒ तथैव च विविंशति:
evaṁ te virathāḥ sarve kṛpaḥ śalyaś ca māriṣa | duḥśāsano vikarṇaś ca tathaiva ca viviṁśatiḥ ||
قال سانجيا: «وهكذا صاروا جميعًا بلا عربات—كريبا وشاليا أيضًا، أيها الجليل؛ وكذلك دوحشاسانا وفيكارنا وفيفيمشاتي». ويؤكد هذا الخبر انقلاب الحظّ الحربي سريعًا: فالمحاربون المشهورون يُردّون إلى موضع الضعف، تذكيرًا بأن كبرياء القوة والرتبة ينهار أمام عواقب القتال والسلوك التي لا مفرّ منها.
संजय उवाच
The verse highlights the fragility of worldly power in war: even famed warriors can be suddenly stripped of their chariots and advantage. It implicitly cautions against arrogance and reminds that outcomes in conflict are shaped by circumstance and the moral momentum of one’s actions.
Sañjaya reports to the listener that several leading Kaurava-side fighters—Kṛpa, Śalya, Duḥśāsana, Vikarṇa, and Viviṁśati—have become viratha, i.e., deprived of their chariots, indicating a serious setback and heightened vulnerability on the battlefield.