Bhīṣma’s Fall, the Arrow-bed (śara-talpa), and the Establishment of Guard
ब्रह्मण्यता दमो दानं तपश्च चरितं महत् | इहैव दृश्यते पार्थे भ्राता यस्य धनंजय:,“यहाँ केवल कुन्तीकुमार युधिष्ठिरमें ही ब्राह्मणोंके प्रति भक्ति, इन्द्रियसंयम, दान, तप और श्रेष्ठ सदाचार आदि सदगुण दिखायी देते हैं, जिनके फलस्वरूप उन्हें अर्जुन, बलवान् भीम तथा माद्रीकुमार पाण्डुपुत्र नकुल और सहदेव-जैसे भाई मिले हैं एवं वृष्णिनन्दन भगवान् वासुदेव उनके रक्षक और सहायक बनकर सदा साथ रहते हैं
sañjaya uvāca | brahmaṇyatā damo dānaṁ tapaś ca caritaṁ mahat | ihaiva dṛśyate pārthe bhrātā yasya dhanañjayaḥ ||
قال سنجيا: «في هذا العالم نفسه تُرى بوضوح في ابنِ پْرِثا: التقوى نحو البراهمة، وضبط النفس، والسخاء، والزهد (التَّپَس)، وحُسن السيرة—هو الذي أخوه دهننجايا (أرجونا).»
संजय उवाच
The verse highlights that true dharma is recognizable through lived virtues—reverence for the learned and sacred (brahmaṇyatā), self-restraint (dama), generosity (dāna), austerity (tapas), and noble conduct (caritaṁ mahat). Such qualities mark a righteous leader and make his excellence evident in the world.
Sañjaya, narrating events and character assessments, points to the visible virtues of Pārtha (Yudhiṣṭhira) and identifies him by his association with his renowned brother Dhanañjaya (Arjuna), underscoring the Pandava side’s moral stature.