Shloka 20
भीष्मपर्व — अध्याय ११०: पार्थभीमयोः प्रहारः तथा भीष्माभिमुखं संग्रामविस्तारः
Arjuna and Bhima’s pressure; escalation toward Bhishma
यथा प्रज्वलितं वह्निं पतड़: समभिद्रवन् । एकतो मृत्युमभ्येति तथाहं भीष्ममीयिवान्,'जैसे पतंग प्रजजलित आगकी ओर दौड़ा जाकर एकमात्र मृत्युको ही प्राप्त होता है, उसी प्रकार हमने भी भीष्मपर आक्रमण करके मृत्युका ही वरण किया है
sañjaya uvāca | yathā prajvalitaṃ vahniṃ pataṅgāḥ samabhidravanti | ekato mṛtyum abhyeti tathāhaṃ bhīṣmam īyivān |
قال سنجيا: «كما تندفع الفراشات إلى النار المتأججة فلا تنال إلا الموت، كذلك أنا—إذ تقدّمتُ لمنازلة بهيشما—لم ألقَ إلا الموت وجهاً لوجه.»
संजय उवाच
Educational Q&A
Headlong aggression against an overwhelming power, driven by impulse or pride, can resemble moths rushing into flame—an image warning of self-destructive choices and the inevitability of consequences.
Sanjaya describes the peril of confronting Bhishma in battle, comparing the attackers’ approach to moths rushing into a blazing fire, implying that such an assault leads only to death.