भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
नासज्जन्त तनुत्रेषु भीष्मचापच्युता: शरा: । हतवीरान् रथात् राजन् संयुक्ताञ्जवनैर्हयै:
sañjaya uvāca
nāsajjanta tanutreṣu bhīṣma-cāpa-cyutāḥ śarāḥ | hatavīrān rathāt rājan saṃyuktān javanair hayaiḥ ||
قال سنجيا: أيها الملك، إن السهامَ المنطلقة من قوسِ بهيشما لم تكن لتعلق في دروعِ المحاربين؛ بل كانت تضرب بقوةٍ هائلة حتى إذا قُتل الأبطالُ سقطت العرباتُ، وهي مجرورةٌ بخيولٍ سريعة. ويُبرز هذا المشهدُ اندفاعَ المعركة القاتم، حيث تمتزج البسالةُ بالقدر لتسلب الأمانَ حتى عمّن أحكموا لأنفسهم الحماية.
संजय उवाच
Even the strongest external protections—armor, chariots, and speed—can fail when confronted by overwhelming force and the turning of fortune in war; the verse highlights the fragility of worldly safeguards amid violent conflict.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Bhīṣma’s arrows, shot from his bow, did not merely embed in armor; they struck decisively, killing key fighters and bringing down chariots drawn by swift horses, emphasizing Bhīṣma’s dominance on the battlefield.