भीष्मरक्षण-प्रकरणम् / The Protective Screen around Bhīṣma and the Śalya–Yudhiṣṭhira Clash
दुर्योधनस्य तच्छुत्वा रात्रौ विलपितं बहु | मन्यमान: स तं राजन प्रत्यादेशमिवात्मन:,राजन! रातमें दुर्योधनके अनेक प्रकारके विलापको सुनकर भीष्मने यह समझ लिया कि अब दुर्योधन मुझे युद्धसे हटाना चाहता है
duryodhanasya tac chrutvā rātrau vilapitaṁ bahu | manyamānaḥ sa taṁ rājan pratyādeśam ivātmanaḥ ||
قال سنجيا: يا ملك، لما سمع بهيشما كثرة نواح دوريودانا في الليل، أدرك أن ذلك كأنه رفضٌ موجَّهٌ إليه هو—وأن دوريودانا، في الحقيقة، يسعى إلى أن ينسحب من القتال.
संजय उवाच
Despair in crisis can turn into implicit accusation and pressure upon elders; dharma in war requires steadiness and clarity of duty, not shifting blame onto those who serve.
Sañjaya reports that Bhīṣma, after hearing Duryodhana’s extensive nighttime lament, interprets it as an indirect attempt to have him removed or withdrawn from the fighting.