Shloka 25
Brahma-vidyā: Satya–Tapas and the Enumeration of Tattvas
Arjuna–Vāsudeva framed dialogue
उपगम्यर्षय: पूर्व जिज्ञासन्त: परस्परम् । प्रजापतिभरद्वाजी गौतमो भार्गवस्तथा,पहलेकी बात है, प्रजापति दक्ष, भरद्वाज, गौतम, भृगुनन्दन शुक्र, वसिष्ठ, कश्यप, विश्वामित्र और अत्रि आदि महर्षि अपने कर्मोद्वारा समस्त मार्गोमें भटकते-भटकते जब बहुत थक गये, तब एकत्रित हो आपसमें जिज्ञासा करते हुए परम वृद्ध अंगिरा मुनिको आगे करके ब्रह्मलोकमें गये और वहाँ सुखपूर्वक बैठे हुए पापरहित महात्मा ब्रह्माजीका दर्शन करके उन महर्षि ब्राह्मणोंने विनयपूर्वक उन्हें प्रणाम किया। फिर तुम्हारी ही तरह अपने परम कल्याणके विषयमें पूछा--
upagamya ṛṣayaḥ pūrvaṁ jijñāsantaḥ parasparam | prajāpati-bharadvājī gautamo bhārgavas tathā ||
قال فايُو: «في الأزمنة الأولى، تقاربَ الرُّشاةُ بعضُهم من بعض، يتساءلون فيما بينهم، ثم اجتمعوا—برَجاپَتي دَكشا، وبَهَرَدْوَاجا، وغَوْتَما، والبهارغَفا كذلك. وقد أنهكهم الترحال في مسالك شتّى طلبًا للعمل القويم والخير الأسمى، فاتحدوا في السؤال والبحث، يلتمسون فهمًا حاسمًا من أرفع منبعٍ للحكمة».
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
When even great sages become uncertain after traversing many approaches to right action, they turn to mutual inquiry and seek authoritative clarification. The verse foregrounds humility, dialogue, and the disciplined pursuit of dharma through questioning rather than dogmatism.
Vāyu begins an illustrative account: eminent sages—Dakṣa, Bharadvāja, Gautama, and a Bhārgava—come together, consult one another, and set out to resolve their doubts about the highest good and proper conduct by approaching a supreme source of knowledge (expanded in the surrounding passage).