Shloka 4
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
गन्धर्व मां धृतराष्ट्रं निबोध त्वामागतं वक्तुकामं नरेन्द्र । ऐन्द्रं वाक्यं शृणु मे राजसिंह यत् प्राह लोकाधिपतिर्महात्मा,व्यासजी कहते हैं--तब गन्धर्वराज धृतराष्ट्र राजा मरुत्तके पास गये और उनसे इन्द्रका संदेश इस प्रकार कहने लगे--“महाराज! आपको विदित हो कि मैं धृतराष्ट्र नामक गन्धर्व हूँ और आपको देवराज इन्द्रका संदेश सुनाने आया हूँ। राजसिंह! सम्पूर्ण लोकोंके स्वामी महामना इन्द्रने जो कुछ कहा है, उनका वह वाक्य सुनिये
gandharva māṃ dhṛtarāṣṭraṃ nibodha tvām āgataṃ vaktukāmaṃ narendra | aindraṃ vākyaṃ śṛṇu me rājasiṃha yat prāha lokādhipatir mahātmā ||
قال ڤياسا (Vyāsa): «أيها الملك، اعرفني أني الغندهرفا المسمّى دْهْرِتَراشْتْرا (Dhṛtarāṣṭra)، وقد أتيت إليك راغبًا في الكلام. يا أسد الملوك، اسمع مني رسالة إندرا—هي ذات الكلمات التي نطق بها ربّ العوالم، عظيم الروح.»
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharmic governance through receptivity to higher counsel: a king is urged to listen carefully to a divinely authorized message, emphasizing humility, attentiveness, and responsibility in rulership.
A Gandharva named Dhṛtarāṣṭra identifies himself to the king (Marutta) and announces that he has come as a messenger to deliver Indra’s words, preparing the listener for an authoritative divine instruction.