धृतराष्ट्रस्य वनप्रस्थानानुज्ञा | Permission for Dhṛtarāṣṭra’s Forest-Retirement
समवेतांश्व॒ तान् सर्वान् पौरान् जानपदांस्तथा,ब्रहोव भगवानेष सर्वभूतजगत्पति: । (एवमेव महाबाहुर्भीमार्जुनयमैर्वृत: ।) युधिष्ठिरो महातेजा भवतः पालयिष्यति ये कभी आपलोगोंके प्रति विषमभाव नहीं रखेंगे। लोकपालोंके समान महातेजस्वी तथा सम्पूर्ण धर्म और अर्थके मर्मज्ञ ये चार भाई जिनके सचिव हैं, वे भीम, अर्जुन, नकुल और सहदेवसे घिरे हुए महाबाहु महातेजस्वी युधिष्छिर सम्पूर्ण जीव-जगत्के स्वामी भगवान् ब्रहद्माकी भाँति आपलोगोंका इसी तरह पालन करेंगे, जैसे पहलेके लोग करते आये हैं
vaiśampāyana uvāca | samavetāṁś ca tān sarvān paurān jānapadāṁs tathā | brahmo va bhagavān eṣa sarvabhūta-jagat-patiḥ | (evam eva mahābāhur bhīmārjuna-yamair vṛtaḥ |) yudhiṣṭhiro mahātejā bhavataḥ pālayiṣyati ||
قال فايشَمبايانا: «يا من اجتمعتم هنا من أهل المدينة وأهل الأقاليم، إن هذا يودهيشثيرا، عظيم الساعد متلألئ المجد، محاطًا ببهِيما وأرجونا وبالأخوين التوأمين (ناكولا وسهاديفا)، سيحميكم على هذا النحو. وكبراهما، الربّ المبارك، سيّد جميع الكائنات والعالم، سيكفلكم بلا محاباة، كما كان يفعل الصالحون من الأقدمين.»
वैशम्पायन उवाच
A king’s legitimacy is grounded in impartial protection of all subjects. Yudhiṣṭhira is presented as an ethical ruler whose duty (rājadharma) is to maintain order and welfare like a cosmic guardian—governing without bias and supported by capable brothers.
The narrator describes an address to assembled citizens and countryfolk, assuring them that Yudhiṣṭhira—attended by Bhīma, Arjuna, and the twins—will continue to protect and govern them properly, likened to Brahmā as a model of sustaining the world’s order.