Shloka 13
Āśramamaṇḍala-darśana and Ṛṣi-samāgama
Observation of the Hermitage Precinct and the Assembly of Sages
आस्तीक बोले--कुरुकुलश्रेष्ठ! राजन्! जिसके यज्ञमें तपस्याकी निधि पुरातन ऋषि महर्षि द्वैपायन व्यास विराजमान हों, उसकी तो दोनों लोकोंमें विजय है ।। श्रुतं विचित्रमाख्यानं त्वया पाण्डवनन्दन । सर्पाश्न भस्मसान्नीता गताश्न पदवीं पितु:,पाण्डवनन्दन! तुमने यह विचित्र उपाख्यान सुना। तुम्हारे शत्रु सर्पगण भस्म होकर तुम्हारे पिताकी ही पदवीको पहुँच गये
Āstīka uvāca—kurukulaśreṣṭha! rājan! yasya yajñe tapasyā-nidhiḥ purātana ṛṣiḥ maharṣiḥ dvaipāyana-vyāsaḥ virājamānaḥ, tasya tu ubhayalokeṣu jayaḥ. śrutaṃ vicitram ākhyānaṃ tvayā pāṇḍavanandana. sarpāś ca bhasmasānnītā gatāś ca padavīṃ pituḥ.
قال آستِيكا: «يا خيرَ آلِ كورو، يا أيها الملك! من كان في قربانه يحضر الحكيمُ القديم، المَهارِشي دْوَيْبَايَنَة فياسا—كنزَ الزهد—جالسًا مُكرَّمًا، فله الظفر في العالمين. يا بهجةَ آلِ باندافا، لقد سمعتَ هذا الخبر العجيب: إنّ الحيّاتَ التي كانت أعداءك قد صارت رمادًا، ومضت إلى المنزلة نفسها التي بلغها أبوك.»
आस्तीक उवाच