Shloka 19
Adhyāya 32: Tāpasānāṃ Darśanaṃ — Ascetics Seek to Identify the Pāṇḍavas
या या: पतिकृतान् लोका- निच्छन्ति परमस्त्रिय: । ता जाह्ववीजल क्षिप्र- मवगाहन्त्वतन्द्रिता:,उन सबके अदृश्य हो जानेपर कौरवोंके हितकारी महातेजस्वी धर्मशील महामुनि व्यासजीने जलमें खड़े-खड़े उन सब विधवा क्षत्राणियोंसे कहा--“देवियो! तुम लोगोंमेंसे जो-जो सती-साध्वी स्त्रियाँ अपने-अपने पतिके लोकको जाना चाहती हों, वे आलस्य त्यागकर तुरंत गड़ाजीके जलमें गोता लगावें।” उनकी बात सुनकर उनमें श्रद्धा रखनेवाली वे सती स्त्रियाँ अपने श्वशुर धृतराष्ट्रकी आज्ञा ले गड़ाजीके जलमें समा गयीं
yā yāḥ patikṛtān lokān icchanti paramastriyaḥ | tā jāhnavī-jala kṣipram avagāhantv atandritāḥ ||
قال فايشَمبايانا: «أيتها السيدات النبيلات! من كانت منكنّ—وهي من أسمى النساء فضلاً—ترغب في بلوغ العوالم التي نالها أزواجكنّ، فلتغُصْ سريعًا، بلا توانٍ، في مياه الجاهنَفِي (الغانغا).»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents a dharmic ideal of unwavering marital fidelity and purposeful resolve: those who seek the posthumous realm associated with their husbands should act promptly and without lethargy, treating the transition as a disciplined, faith-grounded passage.
Vaiśampāyana reports an instruction addressed to the virtuous widowed women: if they wish to reach the realms attained by their husbands, they should immediately immerse in the waters of the Jāhnavī (Gaṅgā), marking a solemn transition within the Ashramavāsika narrative of endings and departures.