Shloka 16
Nārada’s Exempla of Tapas and Assurance to Dhṛtarāṣṭra (नारदोपदेशः—तपःसिद्ध्युदाहरणम्)
कृताद्विकं च राजानं धृतराष्ट्र महीपतिम् । ददर्शासीनमव्यग्र॑ गान्धारीसहितं तदा,वहाँ आकर उन्होंने देखा कि राजा धृतराष्ट्र नित्य कर्म करके गान्धारीके साथ शान्त भावसे बैठे हुए हैं और उनसे थोड़ी ही दूरपर शिष्टाचारका पालन करनेवाली माता कुन्ती शिष्याकी भाँति विनीत भावसे खड़ी है
kṛtādvikaṃ ca rājānaṃ dhṛtarāṣṭraṃ mahīpatim | dadarśāsīnam avyagraṃ gāndhārī-sahitaṃ tadā ||
قال فايشَمبايَنا: ثم رآه يرى الملك دِهرتَراشترَ، سيّد الأرض، جالساً بعد أن أتمّ شعائره اليومية، هادئاً غير مضطرب، وغاندھاري إلى جانبه.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after immense loss and moral turmoil, the text highlights steadiness through dharma: completing one’s daily obligations (nitya-karma) and maintaining inner composure (avyagra) as a foundation for ethical living and later renunciation.
The narrator reports that the visitor arrives and sees the aged king Dhṛtarāṣṭra seated peacefully after finishing his daily rites, with Gāndhārī beside him—signaling a shift from royal life toward disciplined forest-dwelling and restraint.