Shloka 38
Bhāgīrathī-tīra-śauca, Kurukṣetra-gamana, and Śatayūpa-āśrama-dīkṣā (गङ्गातीरशौच–कुरुक्षेत्रगमन–शतयूपाश्रमदीक्षा)
फल मूलं च बुभुजे राज्ञा दत्त सहानुज: । ततस्ते वृक्षमूलेषु कृतवासपरिग्रहा: । तां रात्रिमवसन् सर्वे फलमूलजलाशना:,“राजन! मनुष्य जिन वस्तुओंका स्वयं उपयोग करता है, उन्हीं वस्तुओंसे वह अतिथिका भी सत्कार करे--ऐसी शास्त्रकी आज्ञा है।” उनके ऐसा कहनेपर धर्मराज युधिष्ठिरने “बहुत अच्छा” कहकर उनकी आज्ञा स्वीकार की और उनके दिये हुए फल- मूलका भाइयोंसहित भोजन किया। तदनन्तर उन सब लोगोंने फल-मूल और जलका ही आहार करके वृक्षोंके नीचे ही रहनेका निश्चय कर वहीं वह रात्रि व्यतीत की
phala-mūlaṃ ca bubhuje rājñā dattaḥ sahānujāḥ | tatas te vṛkṣa-mūleṣu kṛta-vāsa-parigrahāḥ | tāṃ rātrim avasan sarve phala-mūla-jalāśanāḥ ||
قال فَيْشَمْبَايَنَة: قَبِلَ يُدْهِشْثِيرَا، مع إخوته الأصغر، ما منحه الملك فأكلوا الثمارَ والجذور. ثم عزموا أن يجعلوا مقامهم عند أصول الأشجار، فقضَوا تلك الليلة هناك، لا يقتاتون إلا على الثمار والجذور والماء. ويُبرز هذا المشهدُ ضبطَ النفس وفق الدَّرْمَا: عيشًا بسيطًا، وقبولَ ما يُقدَّم دون إسراف، وتعظيمَ مَثَلِ الشاسترا القائل إن المرء يكرم الضيف بما يقوم عليه عيشُه نفسه.
वैशम्पायन उवाच