Shloka 12
अलोभोपाख्यानम् — शुनःसख-यातुधानी-संवादः
The Allegory of Non-Greed: Śunaḥsakha and the Yātudhānī
निवप्ते चाग्निपूर्व वै निवापे पुरुषर्षभ । न ब्रह्ाराक्षसास्तं वै निवापं धर्षयन्त्युत,पुरुषप्रवर! अग्निमें हवन करनेके बाद जो पितरोंके निमित्त पिण्डदान दिया जाता है, उसे ब्रह्मराक्षस दूषित नहीं करते
nivapte cāgnipūrva vai nivāpe puruṣarṣabha | na brahmarākṣasās taṁ vai nivāpaṁ dharṣayanty uta puruṣapravara ||
قال بهيشما: «يا ثورَ الرجال، يا أكرمَ الناس: إذا قُدِّمَت القُربانُ الجنائزيّة (nivāpa) بعد أن يُقدَّم أولًا في النار المقدّسة، فإن تلك القُربانَ المكرَّسة للپِتْرِس لا يعتدي عليها ولا يلوّثها البراهماراكساسا (brahmarākṣasa). وهكذا تبقى الشعائرُ التي تُؤدَّى وفق الترتيب الفيدي—النار أولًا ثم قربانُ الأسلاف—محفوظةً نافذةَ الأثر.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
If the ancestral offering (nivāpa/piṇḍa) is performed in the proper Vedic sequence—after first making an offering into Agni—then hostile forces like brahmarākṣasas cannot defile it; correct ritual order safeguards purity and efficacy.
In Bhīṣma’s instruction on dharma and śrāddha-related rites, he reassures the listener that a nivāpa offered for the Pitṛs, when preceded by fire-offering, remains protected from malevolent interference.