Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
तस्मात् प्रसाद भगवन् कर्तुमहसि नः प्रभो । न देव्यां सम्भवेत् पुत्रो भवत: सुरसत्तम । धैयदिव निगृह्लीष्व तेजो ज्वलितमुत्तमम्,“अतः भगवन्! हमपर कृपा कीजिये। प्रभो! सुरश्रेष्ठ! हम यही चाहते हैं कि देवी पार्वतीके गर्भसे आपके कोई पुत्र न हो। आप धैर्यसे ही अपने प्रज्वलित उत्तम तेजको भीतर ही रोक लीजिये”
tasmāt prasāda bhagavan kartum arhasi naḥ prabho | na devyāṁ sambhavet putro bhavataḥ surasattama | dhairyād iva nigṛhṇīṣva tejo jvalitam uttamam ||
قال بهيشما: «فلذلك، يا ربَّ البركة، تفضّل علينا برحمتك، يا مولاي. يا خيرَ الآلهة، لا تجعلْ للآلهةِ ولدًا يولد لك من الإلهة. وبثباتِ كبحِ النفس، احبسْ في ذاتك تلك الطاقةَ العظمى المتّقدة.»
भीष्म उवाच
The verse highlights dhairya (steadfast self-restraint) as an ethical and spiritual ideal: even supreme power (tejas) should be governed and contained when its outward expression could disturb the welfare and balance of the world.
Bhishma addresses the Lord with a plea for grace, asking that no son be born from the Goddess (Pārvatī) and requesting the Lord to restrain his blazing energy—reflecting concern that an unchecked divine manifestation could have overwhelming consequences.