Shloka 226
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
विज्ञानेन तवानेन यन्न मुहा[सि धर्मतः । तदनन्तर स्वप्नमें पितरोंने मुझे दर्शन दिया और प्रसन्नतापूर्वक मुझसे कहा --'भरतश्रेष्ठ! तुम्हारे इस शास्त्रीय ज्ञानसे हम बहुत प्रसन्न हैं; क्योंकि उसके कारण तुम्हें धर्मके विषयमें मोह नहीं हुआ
vijñānena tavānena yan na muhāsi dharmataḥ | tadanantaraṃ svapne me pitaro māṃ darśanaṃ dadur prasannatāpūrvakaṃ ca mām ūcuḥ— “bharataśreṣṭha! tava asmin śāstrīya-jñāne vayam atīva prasannāḥ; yataḥ tasya kāraṇāt dharmaviṣaye te moho na jātaḥ.”
قال بهيشما: «بسبب هذا التمييز الذي لديك لم تقع في الوهم بشأن ما هو حقٌّ وفق الدهرما. وبعد ذلك، في حلمٍ، تراءى لي الأسلاف (الپِتْرَة) وقالوا لي مسرورين: “يا خيرَ آلِ بهاراتا! إنّا لَراضون غاية الرضا عن معرفتك المستندة إلى الشاسترا؛ إذ بها لم تلتبس عليك أمور الدهرما.”»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True scriptural discernment (vijñāna/śāstrīya-jñāna) prevents delusion about dharma; clarity in righteousness is presented as a virtue worthy of ancestral approval.
Bhishma reports that, seeing someone’s firm understanding of dharma, he later receives a dream-vision in which the ancestors appear and express satisfaction that this learning has kept the person free from confusion about righteousness.