Shloka 45
गोप्रदानगुणाः तथा कपिलागोविधानम्
Merits of Cow-Gift and the Origin-Account of Kapilā Cows
तथानड्वाहं ब्राह्मणाय प्रदाय धुर्य युवानं बलिनं विनीतम् । हलस्य वोढारमनन्तवीर्य॑ प्राप्रोति लोकान् दशधेनुदस्य,जो मनुष्य ब्राह्मणको बोझ उठानेमें समर्थ, जवान, बलिष्ठ, विनीत--सीधा-सादा, हल खींचनेवाला और अधिक शक्तिशाली बैल दान करता है, वह दस धेनु दान करनेवालेके लोकोंमें जाता है
tathānaḍvāhaṃ brāhmaṇāya pradāya dhuryaṃ yuvānaṃ balinaṃ vinītam | halasya voḍhāram anantavīryaṃ prāpnoti lokān daśadhenudasya ||
قال بهيشما: من يُعطِ براهمنًا ثورَ جرٍّ صالحًا قادرًا—فتِيًّا قويًّا، مُدرَّبًا حسنَ الانقياد لطيفَ الطبع، شديدَ القوة في حمل نير المحراث—نال العوالم المباركة نفسها التي ينالها من يتصدّق بعشر بقراتٍ حلوب. وتُبيّن هذه التعاليم أن القيمة الأخلاقية للعطية إنما تقوم على نفعها الحقيقي وملاءمتها لمعاش المتلقي وعمله في الدharma، لا على كثرة العدد وحدها.
पितामह उवाच
Educational Q&A
A gift’s merit depends on its appropriateness and practical benefit. Donating a well-trained, strong draught-bull that supports righteous livelihood can equal the merit of donating ten cows, emphasizing quality, usefulness, and intention in dāna.
Bhīṣma, instructing on dharma and charitable giving, states the spiritual reward for gifting a capable plough-drawing bull to a brāhmaṇa, comparing its fruit to the celebrated merit of donating ten milch-cows.