दानफलप्रकरणम् — उपानहदानं, तिलदानं, भूमिदानं, गोदानं, अन्नदानं च
Gifts and Their Stated Results: Footwear, Sesame, Land, Cows, and Food
सागरान् सरित: शैलान् काननानि च सर्वश: । सर्वमेतन्नर: शक्र ददाति वसुधां ददत्
sāgarān saritaḥ śailān kānanāni ca sarvaśaḥ | sarvam etan naraḥ śakra dadāti vasudhāṃ dadat ||
قال بهيشما: «يا شَكرا (إندرا)، إنّ الرجل إذا تصدّق بالأرض (بالأرض المملوكة) فقد عُدَّ كأنّه وهب معها كلَّ شيء—المحيطات والأنهار والجبال والغابات على كلّ وجه».
भीष्म उवाच
The verse teaches the ethical magnitude of land-gift (vasudhā-dāna): giving land is treated as giving all that the land contains—natural resources and features—thereby emphasizing the comprehensive responsibility and merit associated with such charity.
In Anuśāsana Parva’s instruction on dāna-dharma, Bhīṣma addresses Śakra (Indra) and explains that donating the earth/land implicitly includes donating its constituent elements—oceans, rivers, mountains, and forests—underscoring the totality of the gift.