Shloka 10
Vivāha-dharma: Kanyā-pradāna, Śulka, and Pāṇigrahaṇa-niṣṭhā (अनुशासन पर्व, अध्याय ४४)
न शशाक च सा राजन _प्रत्युत्थातुमनिन्दिता । वक्तुंच नाशकद्ू राजन् विष्टब्धा विपुलेन सा,राजन! वह अनिन्द्य सुन्दरी रुचि विपुलके द्वारा स्तम्भित होनेके कारण न तो उठ सकी और न इन्द्रको कोई उत्तर ही दे सकी
na śaśāka ca sā rājan pratyutthātum aninditā | vaktuṁ ca nāśakad rājan viṣṭabdhā vipulena sā ||
قال بهيشما: «أيها الملك، إن تلك السيدة التي لا عيب فيها لم تستطع أن تنهض لاستقباله، ولم تستطع أيضًا أن تنطق بردٍّ عليه، إذ كانت مُثبَّتةً ومقهورةً بقدرة فيبولا.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic norm of pratyutthāna—rising to honor a revered guest—while also showing how overwhelming divine presence can suspend ordinary social action; ethical judgment here recognizes human limitation under awe.
Bhīṣma narrates that the blameless woman, struck motionless by immense splendour (understood as Indra’s presence), could neither stand up to greet nor speak a reply.