Shloka 62
ब्राह्मणपूजा-राजधर्मः | Royal Duty of Honoring Learned Brahmins
विहव्यस्य तु पुत्रस्तु वितत्यस्तस्य चात्मज: । वितत्यस्य सुतः सत्य: संतः सत्यस्य चात्मज:,विहव्यके पुत्रका नाम वितत्य था। वितत्यके पुत्र सत्य और सत्यके पुत्र सन्त हुए
vihavyasya tu putras tu vitatyas tasya cātmajaḥ | vitatyasya sutaḥ satyaḥ santaḥ satyasya cātmajaḥ |
قال بهيشما: «وكان لفيهفيا ابنٌ اسمه فيتاتيا؛ وكان لفيتاتيا ابنٌ اسمه ساتيا؛ وكان لساتيا ابنٌ اسمه سانتا. وهكذا تُروى السلالة على ترتيبها، حفظًا لذكرى التعاقب القويم واستمرار النسب عن الآباء والأجداد.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the importance of preserving lineage memory and orderly succession—an Itihāsa way of affirming social continuity and dharmic inheritance through named generations.
Bhīṣma is listing a genealogical sequence: Vihavya’s son is Vitatya; Vitatya’s son is Satya; and Satya’s son is Santa.