मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
नितम्भूरभुवनो धौम्य: शतानन्दो5कृतव्रण: । जामदग्न्यस्तथा राम: कचश्चेत्येवमादय:
nitambhūr bhuvano dhaumyaḥ śatānando 'kṛtavraṇaḥ | jāmadagnyas tathā rāmaḥ kacaś cety evam-ādayaḥ ||
قال فايشَمبايَنا: «(ومن بين أولئك الحكماء) نِتَمبهو، وبهوفَنة، ودهَوميَة، وشَتانَندة، وأكْرِتَفرَنة، ورامَة الجَامَدَغْنِيّ (باراشوراما)؛ وكذلك كَچَة—مع كثيرين غيرهم». وفي سياقها تؤدي هذه الآية وظيفةَ فهرسٍ توقيريّ للرِّشي المكرّمين؛ فحضورهم وسلطانهم يقدّسان الحديث عن الدَّرما، ويذكّران السامع بأن التعليم الأخلاقي قائمٌ على الزهد المعيش، والعلم، وضبط النفس لدى السادة العارفين.
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores that dharma-teaching is transmitted and validated through a lineage of exemplary ṛṣis; remembering their names signals reverence for disciplined knowledge (śruti-smṛti tradition) and the ethical authority earned by austerity, learning, and self-restraint.
Vaiśampāyana continues a catalogue of sages, naming several prominent figures (including Paraśurāma and Kaca) as part of a larger enumeration of revered seers connected with the discourse, thereby situating the instruction within a sanctified, traditional assembly.