Previous Verse
Next Verse

Shloka 60

Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ

Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony

सुपूजितं देवगणैर्महात्मभि: शिवादिभिर्भारत पुण्यकर्मभि: । रराज तच्चाश्रममण्डलं सदा दिवीव राजन्‌ शशिमण्डलं यथा

supūjitaṃ devagaṇair mahātmabhiḥ śivādibhir bhārata puṇyakarmabhiḥ | rarāja tac cāśramamaṇḍalaṃ sadā divīva rājan śaśimaṇḍalaṃ yathā ||

يا من أنت من نسل بهاراتا! إنَّ حِمى ذلك الآشرم—وقد عُظِّم تعظيمًا بالغًا من جموع الآلهة، ومن ذوي النفوس العظيمة كـشِيفا، ومن أصحاب الأعمال المبرورة—كان يسطع على الدوام. أيها الملك، كان متلألئًا في السماء كقرص القمر.

सुपूजितम्well-honoured
सुपूजितम्:
TypeAdjective
Rootसुपूजित (सु- + पूजित, √पूज्)
FormNeuter, Nominative, Singular
देवगणैःby the groups of gods
देवगणैः:
Karana
TypeNoun
Rootदेवगण
FormMasculine, Instrumental, Plural
महात्मभिःby the great-souled (ones)
महात्मभिः:
Karana
TypeAdjective
Rootमहात्मन्
FormMasculine, Instrumental, Plural
शिवादिभिःby Shiva and others
शिवादिभिः:
Karana
TypeNoun
Rootशिवादि
FormMasculine, Instrumental, Plural
भारतO Bharata
भारत:
TypeNoun
Rootभारत
FormMasculine, Vocative, Singular
पुण्यकर्मभिःby those of meritorious deeds
पुण्यकर्मभिः:
Karana
TypeAdjective
Rootपुण्यकर्मन्
FormMasculine, Instrumental, Plural
रराजshone
रराज:
TypeVerb
Root√राज्
FormPerfect (Liṭ), 3rd, Singular
तत्that
तत्:
TypePronoun
Rootतद्
FormNeuter, Nominative, Singular
and
:
TypeIndeclinable
Root
आश्रममण्डलम्the hermitage-enclosure/precinct
आश्रममण्डलम्:
Karta
TypeNoun
Rootआश्रममण्डल
FormNeuter, Nominative, Singular
सदाalways
सदा:
TypeIndeclinable
Rootसदा
दिविin the sky/heaven
दिवि:
Adhikarana
TypeNoun
Rootदिव्
FormFeminine, Locative, Singular
इवlike/as
इव:
TypeIndeclinable
Rootइव
राजन्O king
राजन्:
TypeNoun
Rootराजन्
FormMasculine, Vocative, Singular
शशिमण्डलम्the orb of the moon
शशिमण्डलम्:
TypeNoun
Rootशशिमण्डल
FormNeuter, Nominative, Singular
यथाjust as
यथा:
TypeIndeclinable
Rootयथा

वासुदेव उवाच

V
Vāsudeva (speaker)
B
Bhārata (addressed king, Bharata-lineage)
Ś
Śiva
D
devagaṇa (hosts of gods)
Ā
āśrama-maṇḍala (hermitage precinct)
Ś
śaśi-maṇḍala (moon-orb)

Educational Q&A

The verse teaches that sustained merit (puṇya) and proper reverence (pūjā) confer a visible ‘radiance’ upon persons and places: a hermitage grounded in virtue and honoured by the divine becomes an emblem of dharma, shining like the moon.

Vāsudeva describes a particular hermitage precinct that is continually resplendent because it is honoured by hosts of gods and by great beings such as Śiva; he compares its splendour to the moon’s disc in the sky, emphasizing its sanctity and renown.