Shloka 5
मांसपरिवर्जन-प्रशंसा (Praise of Abstention from Meat) / Ethics of Ahiṃsā in Diet and Rite
परंतु जो अज्ञानवश अधर्म बन जानेपर पुनः उसके लिये पश्चात्ताप करता है, उसे चाहिये कि मनको वशमें रखकर वह फिर कभी पापका सेवन न करे ।। यथा यथा मनस्तस्य दुष्कृतं कर्म गर्हते । तथा तथा शरीर तु तेनाधर्मेण मुच्यते,मनुष्यका मन ज्यों-ज्यों पापकर्मकी निन््दा करता है त्यों-त्यों उसका शरीर उस अधर्मके बन्धनसे मुक्त होता जाता है
yudhiṣṭhira uvāca | parantu yo'jñānavaśād adharmaṁ kṛtvā punaḥ tasya kṛte paścāt-tāpaṁ karoti, tasya kartavyaṁ yat manasaṁ vaśe kṛtvā sa punaḥ kadācit pāpa-sevanaṁ na kuryāt || yathā yathā manas tasya duṣkṛtaṁ karma garhate | tathā tathā śarīraṁ tu tena adharmeṇa mucyate ||
قال يودهيشثيرا: «ولكن إنْ سقط المرء، بسبب الجهل، في سلوكٍ غيرِ بارّ ثم ندم عليه بعد ذلك، فعليه أن يُخضع ذهنه وألا يعود قطّ إلى معاقرة الخطيئة. فكلما ازداد الذهنُ تقبيحًا لفعله الشرير، ازداد الجسد—بل الإنسان نفسه—تحررًا من القيود التي صنعها ذلك اللا-برّ.»
युधिछ्िर उवाच