Shloka 5
Ādi-parva Adhyāya 98 — Paraśurāma’s kṣatriya suppression; Dīrghatamas, Bali, Sudēṣṇā, and the birth of Aṅga
रूयुवाच त्वामहं कामये राजन् भजमानां भजस्व माम् | त्याग: कामवतीनां हि स्त्रीणां सद्धिर्विगर्हित:,स्त्री बोली--राजन्! मैं आपको ही चाहती हूँ। आपके प्रति मेरा अनुराग है, अतः आप मुझे स्वीकार करें; क्योंकि कामके अधीन होकर अपने पास आयी हुई स्त्रियोंका परित्याग साधु पुरुषोंने निन्दित माना है
rūyuvāca tvām ahaṁ kāmaye rājan bhajamānāṁ bhajasva mām | tyāgaḥ kāmavatīnāṁ hi strīṇāṁ sādhu-bhir vigarhitaḥ ||
قالت رُويُو: «أيها الملك، إنني أرغب فيك أنت. قد تعلّق قلبي بك، فاقبلني. فإنّ رفضَ النساءِ اللواتي أتينَ تحت سلطانِ الهوى يُعَدُّ مذموماً عند أهلِ الفضيلة.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical norm: a virtuous person should not contemptuously abandon a woman who has approached in love and devotion; reciprocity and responsible conduct are presented as part of social-dharmic propriety.
A woman named Rūyu directly addresses a king, declaring her desire and devotion and urging him to accept her, supporting her request by citing that the good condemn the abandonment of women who come driven by love.