Shloka 23
ययातिः शर्मिष्ठायाः ऋतुप्रार्थनां धर्मसंवादं च शृणोति
Yayāti and Śarmiṣṭhā: request in ṛtu and discourse on truth and dharma
वैशम्पायन उवाच एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठो देवयानीं कचस्तदा । त्रिदशेशालयं शीघ्र॑ं जगाम द्विजसत्तम:,देवा ऊचु: यत् त्वयास्मद्धितं कर्म कृतं वै परमाद्भुतम् । न ते यश: प्रणशिता भागभाक् च भविष्यसि देवता बोले--ब्रह्मन! तुमने हमारे हितके लिये यह बड़ा अदभुत कार्य किया है, अतः तुम्हारा यशका कभी लोप नहीं होगा और तुम यज्ञमें भाग पानेके अधिकारी होओगे
Vaiśampāyana uvāca: evam uktvā dvijaśreṣṭho devayānīṃ kacaḥ tadā | tridaśeśālayaṃ śīghraṃ jagāma dvijasattamaḥ || devā ūcuḥ: yat tvayāsmaddhitaṃ karma kṛtaṃ vai paramādbhutam | na te yaśaḥ praṇaśitā bhāgabhāk ca bhaviṣyasi ||
قال فايشَمبايانا: لما قال كَچا—وهو خيرُ ذوي الميلادين—ذلك، خاطب ديفاياني ثم أسرع إلى مقرِّ سيّد الآلهة. فقالت الآلهة: «إن العمل الذي قمتَ به لمنفعتنا لعجيبٌ حقًّا. لن تفنى شهرتك أبدًا، وستكون لك أهليةُ نيلِ نصيبٍ من قرابين اليَجْنَة (التضحية).»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Selfless action performed for the welfare of others—especially in alignment with dharma—yields lasting fame and rightful participation in sacred rites; merit is affirmed not only by outcomes but by ethical intent and service.
After speaking to Devayānī, Kaca swiftly departs for Indra’s celestial abode. There the gods commend his extraordinary deed done for their benefit, blessing him with imperishable renown and eligibility to receive a share in sacrificial offerings.