Shloka 52
ययाति–देवयानी संवादः
Yayāti–Devayānī Dialogue and Śukra’s Consent
अब्राद्मणं कर्तुमिच्छन्ति रौद्रा- स््ते मां यथा व्यभिचरन्ति नित्यम् | अप्यस्य पापस्य भवेदिहान्तः कं ब्रह्महत्या न दहेदपीन्द्रमू,“ये भयंकर स्वभाववाले दैत्य मुझे ब्राह्मणत्वसे गिराना चाहते हैं। इसीलिये प्रतिदिन मेरे विरुद्ध आचरण कर रहे हैं। इस पापका परिणाम यहाँ अवश्य प्रकट होगा। ब्रह्महत्या किसे नहीं जला देगी, चाहे वह इन्द्र ही क्यों न हो?
abrāhmaṇaṁ kartum icchanti raudrās te māṁ yathā vyabhicaranti nityam | apy asya pāpasya bhaved ihāntaḥ kaṁ brahmahatyā na dahed apīndram ||
قال فايشَمبايانا: «إن أولئك ذوي الطبع العنيف يريدون أن يسلبوني مقام البراهمة؛ ولذا فهم لا يفتأون يعادونني كل يوم. وعاقبة هذا الإثم ستظهر هنا لا محالة. ومن ذا الذي لا تحرقه خطيئة قتل البراهمي—ولو كان إندرا نفسه؟»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the grave ethical weight of brahmahatyā (killing a brāhmaṇa) and the inevitability of karmic consequence: even the highest, like Indra, is not beyond the burning force of such sin.
The speaker reports that hostile, fierce-natured opponents are trying to undermine his brahmin status and repeatedly act against him; he warns that the sinful outcome will soon become evident, invoking Indra as an example that no one escapes the consequences of brahmahatyā.