Shloka 18
Śukra’s Ultimatum and Devayānī’s Demand (शुक्र-प्रतिज्ञा तथा देवयानी-वर-याचना)
अन्योन्यभेदात् ते सर्वे विनेशुरिति नः श्रुतम् पुरूरवास्ततो विद्वानिलायां समपद्यत,धन्यं यशस्यमायुष्यं कीर्तयिष्यामि तेडनघ । वैशम्पायनजी कहते हैं--निष्पाप जनमेजय! अब मैं दक्ष प्रजापति, वैवस्वत मनु, भरत, कुरु, पूर, अजमीढ, यादव, कौरव तथा भरतवंशियोंकी कुल-परम्पराका तुमसे वर्णन करूँगा। उनका कुल परम पवित्र, महान् मंगलकारी तथा धन, यश और आयुकी प्राप्ति करानेवाला है परंतु आपसकी फूटके कारण वे सब-के-सब नष्ट हो गये, ऐसा हमने सुना है। तदनन्तर इलाके गर्भसे विद्वान पुरूरवाका जन्म हुआ
Vaiśampāyana uvāca— anyonyabhedāt te sarve vineśur iti naḥ śrutam | purūravās tato vidvān ilāyāṃ samapadyata | dhanyaṃ yaśasyam āyuṣyaṃ kīrtayiṣyāmi te ’nagha |
قال فَيْشَمْبَايَنَة: «لقد سمعنا أنه بسبب الشقاق فيما بينهم هلكوا جميعًا. ثم بعد ذلك وُلد الحكيم بُورُورَفَاس (Purūravas) من إيلَا. يا من لا إثم عليه، سأقصّ عليك نسبًا مباركًا، واهبًا للذكر الحسن، مُنمّيًا للعمر.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even a lineage described as auspicious and prosperity-giving can be undone by internal division; the verse foregrounds the ethical warning that mutual dissension (anyonyabheda) leads to collective ruin.
Vaiśampāyana transitions into a genealogical account: he notes a tradition that earlier groups perished due to internal splits, then states that Purūravas was born of Ilā, and announces his intent to recount the blessed lineage to Janamejaya.