आदि पर्व, अध्याय 67 — गान्धर्वविवाह-समयः
Duḥṣanta–Śakuntalā: Gandharva Marriage and Succession Condition
सात्यकि: सत्यसन्धश्न योडसौ वृष्णिकुलोद्वह: । पक्षात् स जज्ञे मरुतां देवानामरिमर्दन:,वृष्णिवंशका भार वहन करनेवाले जो सत्यप्रतिज्ञ शत्रुमर्दन सात्यकि थे, वे मरुत्- देवताओंके अंशसे उत्पन्न हुए थे
Vaiśampāyana uvāca: Sātyakiḥ satyasaṅdhaś ca yo 'sau Vṛṣṇikulodvahaḥ | aṃśāt sa jajñe Marutāṃ devānām arimardanaḥ ||
قال فايشَمبايانا: إن ساتياكي—الوفيَّ بنذوره، حاملَ لواء مجد سلالة فِرِشْنِي، وساحقَ الأعداء—وُلد تجلّيًا جزئيًا لآلهة الماروت.
वैशम्पायन उवाच
The verse links ethical steadfastness (keeping one’s word) with legitimate heroism: Sātyaki is praised not only for defeating enemies but for being satyasaṅdha—reliable in truth and vows—suggesting that martial power is most commendable when anchored in integrity.
Vaiśampāyana is describing Sātyaki’s divine provenance, stating that he was born as a partial manifestation of the Marut deities, while also characterizing him as a leading figure of the Vṛṣṇi lineage and a formidable enemy-subduer.