Shloka 42
Duḥṣanta at Kaṇva-Āśrama; Śakuntalā’s Reception and Origin Prelude (दुःषन्तस्य कण्वाश्रमागमनम्)
भीमसेनोग्रसेनौ च सुपर्णो वरुणस्तथा । गोपतिर्धतराष्ट्रश्न सूर्यवर्चाश्न सप्तम:,राजन! भीमसेन, उग्रसेन, सुपर्ण, वरुण, गोपति, धुृतराष्ट्र, सातवें सूर्यवर्चा, सत्यवाक्, अर्करर्ण, विख्यात प्रयुत, भीम, सर्वज्ञ और जितेन्द्रिय चित्ररथ, शालिशिरा, चौदहवें पर्जन्य, पंद्रहवें कलि और सोलहवें नारद--से सब देवगन्धर्व जातिवाले सोलह पुत्र मुनिके गर्भसे उत्पन्न कहे गये हैं
vaiśampāyana uvāca |
bhīmasenograsenau ca suparṇo varuṇas tathā |
gopatir dhṛtarāṣṭraś ca sūryavarcāś ca saptamaḥ ||
قال فَيَشَمْبَايَنَة: «بْهِيمَسِينَا (Bhīmasena) وأُغْرَسِينَا (Ugrasena)؛ وسُوبَرْنَة (Suparṇa) وفَرُونَة (Varuṇa)؛ وغُوبَتِي (Gopati) وذْرِتَرَاشْطْرَة (Dhṛtarāṣṭra)؛ وكالسابع سُورْيَفَرْچَا (Sūryavarcā)—هذه هي الأسماء التي تُعَدّ.» وفي سياقها تؤدي الآية دورًا ضمن سجلّ أنساب، فتؤكد الأصول والهويات المعترف بها لكائنات ذائعة الصيت؛ ومثل هذه القوائم في المهابهارتا ترسّخ المعنى الأخلاقي بأن النسب والنذور والميول الموروثة تُشكّل الدَّرْمَا (dharma) ومسؤوليات المرء الاجتماعية.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse’s core function is genealogical enumeration: it underscores that individuals are situated within recognized lines and identities. In the Mahābhārata’s ethical frame, such lineage-lists support dharma by clarifying social roles, inherited obligations, and the reputational weight carried by names and origins.
Vaiśampāyana continues a structured list of named figures, marking their order (e.g., 'the seventh'). This is part of a broader catalogue within Ādi Parva that records origins and notable descendants, anchoring later events in an established mytho-historical genealogy.