Shloka 8
Ananta-Śeṣa Tapas and the Bearing of the Earth (अनन्त-शेष-तपस् तथा महीधारणम्)
ततो देव: सहस्राक्षस्तूर्ण वायुमचोदयत् । विक्षिपेमां रजोवृष्टिं तवेदं कर्म मारुत,तब सहस नेत्रोंवाले इन्द्रदेवने तुरंत ही वायुको आज्ञा दी--“मारुत! तुम इस धूलकी वृष्टिको दूर हटा दो; क्योंकि यह काम तुम्हारे ही वशका है”
tato devaḥ sahasrākṣas tūrṇaṃ vāyum acodayat | vikṣipemāṃ rajo-vṛṣṭiṃ tavedaṃ karma māruta ||
ثم إن إندرا، الإله ذو الألف عين، أسرع فحثّ إله الريح قائلاً: «يا ماروت، بدّد هذا المطر من الغبار حالاً؛ فهذه المهمة في سلطانك.»
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights role-based dharma: each power (here, Vāyu) has a proper sphere of action, and order is maintained when duties are performed promptly to remove obstruction and restore right conditions.
Indra sees a blinding dust-shower and immediately commands Vāyu/Marut to scatter it, since dispersing such obstruction is the Wind-god’s natural function.