Shloka 66
Ādi-parva Adhyāya 3 — Janamejaya’s Rite, Dhaumya’s Parīkṣā, and Uttanka’s Kuṇḍala Quest (सर्पसत्रप्रस्तावना–गुरुपरीक्षा–उत्तङ्कोपाख्यान)
तौ नासत्यावद्चिनौ वां महे5हं स्रजं च यां बिभूथ: पुष्करस्य । तौ नासत्यावमृतावृतावृधा- वृते देवास्तत्प्रपदे न सूते,अश्विनीकुमारो! आप ही दोनों “नासत्य' नामसे प्रसिद्ध हैं। मैं आपकी तथा आपने जो कमलकी माला धारण कर रखी है, उसकी पूजा करता हूँ। आप अमर होनेके साथ ही सत्यका पोषण और विस्तार करनेवाले हैं। आपके सहयोगके बिना देवता भी उस सनातन सत्यकी प्राप्तिमें समर्थ नहीं हैं
tau nāsatyāv adcinau vāṁ mahe 'haṁ srajaṁ ca yāṁ bibhūthaḥ puṣkarasya | tau nāsatyāv amṛtāv ṛtāvṛdhāv ṛte devās tat prapade na sūte | aśvinīkumārau ||
قال راما: «أنتما مشهوران باسم ناساتيا. أقدّم لكما العبادة، ولإكليل اللوتس الذي تلبسانه. ومع أنكما خالدَان، فأنتما اللذان يُغذّيان ويُوسّعان ṛta—نظام الحقّ الأزلي. ومن دون عونكما لا تقدر الآلهة نفسها على بلوغ تلك الحقيقة الأولى.»
राम उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that ṛta—truth as cosmic and moral order—is sustained through divine support; even the gods require the Aśvins’ aid to reach or uphold that eternal Truth. Devotion here is linked to recognizing the sources that nourish truth and right order.
Rāma addresses the Aśvin twins (called Nāsatyas), offering reverence to them and to their lotus garland, and extols them as immortal upholders of ṛta, emphasizing their indispensable role even for the gods.