Shloka 102
Ādi-parva Adhyāya 3 — Janamejaya’s Rite, Dhaumya’s Parīkṣā, and Uttanka’s Kuṇḍala Quest (सर्पसत्रप्रस्तावना–गुरुपरीक्षा–उत्तङ्कोपाख्यान)
यत्र स॒ क्षत्रियः पौष्यस्तमुपेत्यासीनमपश्यदुत्तड़क: । स उत्तड़कस्तमुपेत्याशीर्भिरभिनन्द्योवाच,जहाँ वे क्षत्रिय राजा पौष्य रहते थे, वहाँ पहुँचकर उत्तंकने देखा--वे आसनपर बैठे हुए हैं, तब उत्तंकने उनके समीप जाकर आशीर्वादसे उन्हें प्रसन्न करते हुए कहा--
yatra sa kṣatriyaḥ pauṣyas tam upetyāsīnam apaśyad uttaṅkaḥ | sa uttaṅkas tam upetyāśīrbhir abhinandya uvāca |
ولما بلغ الموضع الذي يقيم فيه الملك الكشَتْرِيّ بَوْشْيَة، رأى أوتَّنكا الملك جالسًا على عرشه. فتقدّم إليه وحيّاه بالدعوات والعبارات الموقّرة، يلتمس رضاه قبل أن يذكر طلبه—مثالًا لحسن الأدب عند مخاطبة ذوي السلطان وابتداء المسألة باللطف والاحترام.
राम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic etiquette: when approaching a ruler or elder, one should first come respectfully, offer blessings and courteous greetings, and only then present one’s purpose—showing humility and self-control.
Uttaṅka arrives at the residence of King Pauṣya, sees him seated, approaches him, greets him with blessings, and begins to speak—setting up a forthcoming request or interaction.