Shloka 49
Jarītā–Śārṅgā-saṃvāda: Ākhu-haraṇa and the Approach of Agni (आखुहरणं अग्न्यागमनश्च)
तथा चकार तत् सर्व यथोक्त शूलपाणिना । पूर्णे तु द्वादशे वर्षे पुनरायान्महेश्वर:,भगवान् रुद्रके ऐसा कहनेपर राजा श्वेतकिने शूलयाणि शिवकी आज्ञाके अनुसार सारा कार्य सम्पन्न किया। बारहवाँ वर्ष पूर्ण होनेपर भगवान् महेश्वर पुन: आये
vaiśampāyana uvāca |
tathā cakāra tat sarvaṃ yathoktaṃ śūlapāṇinā |
pūrṇe tu dvādaśe varṣe punar āyān maheśvaraḥ ||
قال فايشَمبايانا: لقد أتى الملك بكل شيء على الوجه الذي أمر به شُولَپاني (شيفا) دون زيادة ولا نقصان. فلما انقضت مدة الاثنتي عشرة سنة، عاد الرب ماهيشڤارا مرة أخرى—مُبرزًا القوة الأخلاقية للطاعة الثابتة للأمر الإلهي، وثمرة الانضباط والمداومة على المدى الطويل.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic steadfastness: when a duty or vow is enjoined by a legitimate authority (here, Śiva), one should execute it precisely and persistently; in due time, the intended result and divine response manifest.
Vaiśampāyana narrates that the king completed all actions exactly as Śiva (Śūlapāṇi) had instructed. After the full span of twelve years, Maheśvara (Śiva) returned again, marking the culmination of the prescribed observance.