Shloka 9
कद्रू-इन्द्र-स्तुतिः तथा नागानां तापनिवृत्तिः
Kadrū’s Hymn to Indra and the Nāgas’ Distress
घोरं जलचरारावरौद्रै भैरवनि:स्वनम् । गम्भीरावर्तकलिलं सर्वभूतभयंकरम्,वह घोर समुद्र जल-जन्तुओंके शब्दोंसे और भी भयंकर प्रतीत होता था, उससे भयंकर गर्जना हो रही थी, उसमें गहरी भँवरें उठ रही थीं तथा वह समस्त प्राणियोंके लिये भय-सा उत्पन्न करता था
ghoraṁ jalacarārāvaraudraiḥ bhairavaniḥsvanam | gambhīrāvartakalilaṁ sarvabhūtabhayaṅkaram ||
قال شَوْنَكَة: «بدا ذلك المحيط مُروِّعًا—وزادته صرخاتُ الكائناتِ المائيةِ العنيفةُ رهبةً. كان يزأرُ بصوتٍ مخيف، وتضطربُ أعماقُه بدوّاماتٍ سحيقةٍ ملتفّة، وكأنّه يبعثُ الخوفَ في قلوبِ جميعِ الأحياء».
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how overwhelming natural forces can humble living beings; it evokes reverence and caution, reminding listeners that power and danger exist beyond human control and should be approached with restraint and awareness.
Śaunaka is describing a terrifying ocean scene: the sea roars, aquatic creatures cry out, deep whirlpools churn the waters, and the whole spectacle appears fearsome to all beings.