Shloka 49
Adhyāya 196: Droṇa’s Conciliatory Counsel and Karṇa’s Suspicion of Counsel (मन्त्र-नय-विवादः)
तां देवदेव: प्रीतात्मा पुनः प्राह शुभं वचः । पञ्चकृत्वस्त्वयोक्तो5हं पतिं देहीति वै पुनः:,तब देवाधिदेव महादेवजीने मन-ही-मन अत्यन्त संतुष्ट होकर उससे यह शुभ वचन कहा--'भद्रे! तुमने 'पति दीजिये” इस वाक्यको पाँच बार दुहराया है; इसलिये मैंने जो पहले कहा है, वैसा ही होगा, तुम्हारा कल्याण हो। किंतु तुम्हें दूसरे शरीरमें प्रवेश करनेपर यह सब होगा”
tāṃ devadevaḥ prītātmā punaḥ prāha śubhaṃ vacaḥ | pañcakṛtvas tvayokto 'haṃ patiṃ dehīti vai punaḥ ||
إنَّ إلهَ الآلهة، وقد سُرَّ قلبُه، عاد فخاطبها بكلامٍ مباركٍ قائلاً: «يا أيتها السيدةُ الرقيقة، لقد كرَّرتِ طلبَكِ: “هَبْ لي زوجًا” خمسَ مرّات. فلذلك فإن ما أعلنته من قبلُ سيتحقّق لكِ لا محالة—وليكن في ذلك خيرُكِ. غيرَ أن هذا لن يتمّ إلا حين تدخلين جسدًا آخر».
व्यास उवाच
Educational Q&A
Repeated intention and speech (here, the fivefold request) are treated as morally and ritually weighty; the deity confirms that words and vows bear consequences, yet their fruition may unfold according to a larger karmic timetable—sometimes requiring rebirth for fulfillment.
A woman has petitioned Mahādeva for a husband, repeating the request five times. Pleased, the deity grants the boon in a form consistent with her repeated words, but adds that its realization will occur only after she enters another body (i.e., in a subsequent birth).