Shloka 3
Ādi Parva, Adhyāya 193 — Hastināpura Mantra: Duryodhana’s Proposals to Divide the Pāṇḍavas
वैशम्पायन उवाच ततः प्रयाता: कुरुपुड्रवास्ते पुरोहितं तं परियाप्य सर्वे | आस्थाय यानानि महान्ति तानि कुन्ती च कृष्णा च सहैकयाने,वैशम्पायनजी कहते हैं-जनमेजय! वहाँ वे सभी कुरुश्रेष्ठ पाण्डव पुरोहितजीको विदा करके उन विशाल रथोंपर आरूढ़ हो (राजभवनकी ओर) चले। उस समय कुन्ती और कृष्णा एक साथ एक ही सवारीपर बैठी हुई थीं
vaiśampāyana uvāca tataḥ prayātāḥ kurupuṇḍravās te purohitaṃ taṃ pariyāpya sarve | āsthāya yānāni mahānti tāni kuntī ca kṛṣṇā ca sahaikayāne ||
قال فَيْشَمْبَايَنَة: ثم إن أولئك الباندافا، وهم صفوةُ الكورو، ودّعوا كاهنَ الأسرة وداعاً مفعماً بالإجلال، وانطلقوا جميعاً. ركبوا تلك المراكب العظيمة وساروا قُدُماً؛ وفي ذلك الحين كانت كُونْتِي وكْرِشْنَا (دراوبدي) راكبتين معاً في مركبةٍ واحدة.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in moments of movement and political urgency, dharmic order is maintained: the heroes first honor and formally take leave of the purohita, reflecting reverence for sacred counsel and disciplined social conduct.
The Pāṇḍavas depart after bidding farewell to their priest, mount their large conveyances, and proceed toward their destination; Kuntī and Draupadī are specifically noted as traveling together in a single vehicle.