Shloka 24
उच्चैःश्रवसः वर्णविपणः तथा नागशापः
Uccaiḥśravas Color-Wager and the Nāga Curse
ददाह कुज्जरांस्तत्र सिंहांश्नैव विनिर्गतान् । विगतासूनि सर्वाणि सत्त्वानि विविधानि च,उस दावानलने पर्वतीय गजराजों, गुफाओंसे निकले हुए सिंहों तथा अन्यान्य सहस्रों जन्तुओंको जलाकर भस्म कर दिया। उस पर्वतपर जो नाना प्रकारके जीव रहते थे, वे सब अपने प्राणोंसे हाथ धो बैठे
dadāha kuñjarāṁs tatra siṁhāṁś caiva vinirgatān | vigatāsūni sarvāṇi sattvāni vividhāni ca ||
هناك أحرقت نارُ الغابةِ المستعرةُ فيلةَ الجبال، والأسودَ التي خرجت من كهوفها، وأعدادًا لا تُحصى من شتى الكائنات. وعلى ذلك الجبل سُلِبت الحياةُ من جميع الأحياء المتنوعين الذين كانوا يقطنون فيه.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical reality that uncontrolled destructive forces—whether literal fire or metaphorical violence—do not discriminate; they annihilate many innocent lives, reminding the listener of the grave consequences of harm and the karmic weight of widespread suffering.
Śaunaka describes a devastating forest-fire on a mountain that burns elephants, lions emerging from caves, and many other creatures, leaving all the diverse beings there lifeless.