Shloka 34
धृष्टद्युम्नेन समागतक्षत्रियगणगणना
Dhṛṣṭadyumna’s Enumeration of Assembled Kṣatriyas
अपत्यमीप्सितं महां दातुमरहसि सत्तम । शीलरूपगुणोपेतमिक्ष्वाकुकुलवृद्धये,साधुशिरोमणे।! इक्ष्वाकुवंशकी वृद्धिके लिये आप मुझे ऐसी अभीष्ट संतान दीजिये, जो उत्तम स्वभाव, सुन्दर रूप और श्रेष्ठ गुणोंसे सम्पन्न हो
apatyam īpsitaṃ mahān dātum arhasi sattama | śīla-rūpa-guṇopetaṃ ikṣvāku-kula-vṛddhaye, sādhu-śiromaṇe ||
قال فاسيشثا: «يا أكرمَ أهلِ الفضيلة، ينبغي لك أن تمنحني الذريةَ التي أبتغيها—عظيمةَ القدر—متحلّيةً بسيرةٍ نبيلة، وصورةٍ بهيّة، وخصالٍ رفيعة، لزيادة سلالة إكشواكو وازدهارها، يا تاجَ الصالحين وجوهرتَهم.»
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse frames progeny not merely as biological continuation but as a dharmic responsibility: the desired child should be endowed with character (śīla), beauty/form (rūpa), and virtues (guṇa) so that the dynasty grows in righteousness and excellence.
Vasiṣṭha addresses a highly virtuous person (likely a king or benefactor) and requests the granting of an ideal offspring—one fit to strengthen and elevate the Ikṣvāku lineage—emphasizing moral and qualitative qualifications for dynastic continuity.