Shloka 3
धृष्टद्युम्नेन समागतक्षत्रियगणगणना
Dhṛṣṭadyumna’s Enumeration of Assembled Kṣatriyas
अथ चिन्तां समापेदे पुन: कौरवनन्दन । अम्भस्यस्या निमज्जेयमिति दुःखसमन्वित:,कौरवनन्दन! (उसे देखकर) दुःखसे युक्त वसिष्ठजीके मनमें फिर यह विचार आया कि मैं इसी नदीके जलमें डूब जाऊँ
atha cintāṃ samāpede punaḥ kauravanandana | ambhasy asyā nimajjeyam iti duḥkhasamanvitaḥ ||
ثم، يا بهجة سلالة الكورو، عاد فوقع في تأمّلٍ قَلِق. وقد غمره الحزن، فعزم قائلاً: «سأغوص في مياه هذا النهر نفسه.» وتُبرز الآية كيف يمكن للأسى أن يدفع حتى الحكيم إلى نزعاتٍ مدمّرة للذات، فتقيم توتراً أخلاقياً بين اليأس والثبات.
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse portrays how intense sorrow can cloud judgment and lead to thoughts of self-destruction; it implicitly invites reflection on dharma as steadiness and the need to resist despair-driven decisions.
The speaker describes a person—addressed in the telling to a Kuru prince—who, seeing the situation, becomes overwhelmed with grief and decides to drown himself in the river’s waters.