Shloka 2
धृष्टद्युम्नेन समागतक्षत्रियगणगणना
Dhṛṣṭadyumna’s Enumeration of Assembled Kṣatriyas
सो<पश्यत् सरितं पूर्णा प्रावृटूुकाले नवाम्भसा । वृक्षान् बहुविधान् पार्थ हरन्तीं तीरजान् बहून्,कुन्तीनन्दन! वर्षाका समय था; उन्होंने देखा, एक नदी नूतन जलसे लबालब भरी है और तटवर्ती बहुत-से वृक्षोंको (अपने जलकी धारामें) बहाये लिये जाती है
so 'paśyat saritaṁ pūrṇāṁ prāvṛṭkāle navāmbhasā | vṛkṣān bahuvidhān pārtha harantīṁ tīrajān bahūn | kuntīnandana |
قال الغندهرفا: ثم رأى نهراً قد انتفخ وامتلأ بمياهٍ جديدة في موسم الأمطار. يا بارثا، يا ابن كونتي! كان يجرف في تياره الجبار أنواعاً كثيرة من الأشجار التي قامت على ضفافه، فيحملها بعيداً. ويُبرز هذا المشهد كيف تستطيع قوى الفصول أن تقلب فجأة ما يبدو ثابتاً، محذِّرةً العاقل أن يتبيّن الخطر وأن يعمل بضبط النفس وحسن التمييز.
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse uses the monsoon-swollen river sweeping away bank-side trees to illustrate how powerful circumstances can suddenly uproot the seemingly firm; it encourages alertness, restraint, and wise judgment when conditions become dangerous or unstable.
A Gandharva describes what was seen: during the rainy season a river is full of fresh water and is carrying away many trees from its banks, addressing Arjuna as Pārtha and Kuntīnandana.