Shloka 7
Vasiṣṭhasya śokaḥ, Vipāśā–Śatadrū-nāmākaraṇam, Kalmāṣapādasya bhaya-prasaṅgaḥ (Ādi Parva 167)
तथैव च महाभाग: सो<पश्यत् संशितव्रतौ । याजोपयाजोौ ब्रद्मर्षी शाम्यन्ती परमेष्ठिनौ,इस प्रकार उन महाभागने वहाँ कठोर व्रतका पालन करनेवाले दो ब्रह्मर्षियोंको देखा, जिनके नाम थे याज और उपयाज। वे दोनों ही परम शान्त और परमेष्ठी ब्रह्माके तुल्य प्रभावशाली थे
tathaiva ca mahābhāgaḥ so 'paśyat saṃśitavratāu | yājopayājau brahmarṣī śāmyantī parameṣṭhinau ||
وعلى النحو نفسه أبصر ذلك الجليلُ رِشيَّين من البراهمارشِي، ثابتَين على نذورٍ شديدة—ياجا وأوبياجا—كلاهما في غاية السكينة، ولهما مهابة تُضاهي مهابة باراميشثي براهما. ويُبرز المشهدُ المثالَ الأخلاقيّ: أنّ السلطان الروحي الحقّ يُعرَف بانضباط النذور وسلام الباطن لا بسطوة الظاهر.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that the highest spiritual stature is associated with steadfast vows (vrata), austerity (tapas), and inner tranquility (śānti). Greatness is portrayed as ethical discipline and calm authority, likened to the exalted status of Brahmā.
A noble figure arrives at a place and sees two eminent sages, Yāja and Upayāja, described as strict in vows and supremely peaceful, their presence compared in grandeur to Parameṣṭhī Brahmā.