Shloka 28
Vasiṣṭhasya śokaḥ, Vipāśā–Śatadrū-nāmākaraṇam, Kalmāṣapādasya bhaya-prasaṅgaḥ (Ādi Parva 167)
बाह्य संधारयंस्तेजो हुताहुतिरिवानल: । समेत्य स दहत्याजौ क्षात्रधर्मपुरस्सर:,“घीकी आहुतिसे प्रज्वलित हुई अग्निके समान वे प्रचण्ड ब्राह्मतेज धारण करते हैं और युद्धमें क्षात्रधर्मको आगे रखकर विपक्षियोंसे भिड़ंत होनेपर वे उन्हें भस्म कर डालते हैं
bāhyaṃ saṃdhārayaṃs tejo hutāhutir ivānalaḥ | sametya sa dahaty ājau kṣātradharma-purassaraḥ ||
حاملًا في الظاهر تَيجَسًا روحيًّا متأجّجًا—كالنار التي تُضرَم بسكب قرابين السمن—فإذا لاقى العدو في ساحة القتال قدّم كْشاترا-دهرما، شريعة المحارب، وأحرق خصومه حتى يصيروا رمادًا. ويؤكد البيت توتّرًا أخلاقيًّا: فالقوة البراهمنية الباطنة قد تتجلى حسمًا قاطعًا حين تتوافق مع كْشاترا-دهرما في ميدان الحرب.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that spiritual potency (brahma-tejas) can become outwardly formidable, and when a person enters battle guided by kṣātra-dharma, that disciplined force can decisively destroy opposition—highlighting how different dharmas (brahminic and warrior) may converge in action.
A Brahmin speaker describes a figure whose radiance is compared to a sacrificial fire fed by ghee; upon engaging enemies in combat, he prioritizes the warrior code and overwhelms them, metaphorically ‘burning’ them down.