Shloka 8
Kalmāṣapāda’s Encounter with Śakti and the Escalation of the Vasiṣṭha–Viśvāmitra Feud (कल्माषपाद–शक्ति प्रसङ्गः)
ततस्तु पृषते5तीते स राजा द्रुपदो5भवत् | द्रोणोडपि राम॑ शुश्राव दित्सन्तं वसु सर्वश:,पृषतकी मृत्युके पश्चात् ट्रपद राजा हुए। इधर द्रोणने भी यह सुना कि परशुरामजी अपना सारा धन दान कर देना चाहते हैं और वनमें जानेके लिये उद्यत हैं। तब वे भरद्वाजनन्दन द्रोण परशुरामजीके पास जाकर बोले--'द्विजश्रेष्ठ! मुझे द्रोण जानिये। मैं धनकी कामनासे यहाँ आया हूँ”
tatastu pṛṣate'tīte sa rājā drupado'bhavat | droṇo'pi rāmaṃ śuśrāva ditsantaṃ vasu sarvaśaḥ ||
وبعد أن مضى الملك پṛṣata، آل المُلك إلى دروبادا. وفي ذلك الحين سمع درونا أن راما (باراشوراما) عازمٌ على التصدّق بكل ثروته ثم الانطلاق إلى الغابة. فبدافع الحاجة إلى المعاش قصد درونا باراشوراما، وعرّف بنفسه طالبًا المال.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse juxtaposes two dharmic pressures: Paraśurāma’s impulse toward total charity and renunciation, and Droṇa’s need-driven pursuit of resources. It highlights that ethical life often involves navigating real necessities (artha) while honoring higher ideals like generosity and detachment.
A political succession occurs—Pṛṣata dies and Drupada becomes king. Simultaneously, Droṇa hears that Paraśurāma is distributing all his wealth and preparing to retire to the forest, so Droṇa approaches him to request wealth.