Shloka 3
Vyāsa’s Counsel to the Concealed Pāṇḍavas; Śaṃkara’s Boon and the Predestination of Draupadī
Chapter 157
रमणीयानि पश्यन्तो वनानि विविधानि च । पार्थिवानपि चोद्देशान् सरितश्न सरांसि च,जनमेजय! उस समय वे सभी पाण्डव भाँति-भाँतिके रमणीय वनों, सुन्दर भूभागों, सरिताओं और सरोवरोंका दर्शन करते हुए भिक्षाके द्वारा जीवन-निर्वाह करते थे। अपने उत्तम गुणोंके कारण वे सभी नागरिकोंके प्रीति-पात्र हो गये थे
ramaṇīyāni paśyanto vanāni vividhāni ca | pārthivān api coddeśān saritaś ca sarāṃsi ca, janamejaya |
قال فيشمبايانا: «يا جنميجيا، إن الباندافا كانوا يقتاتون بالصدقة، ويسيرون في الطريق وهم يتأملون غاباتٍ بهيجة شتّى، وبقاعًا حسنة، وأنهارًا وبحيرات. وبفضل سموّ سلوكهم وفضائلهم، غدوا أحبّةً إلى قلوب الناس.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in hardship, steadfast good conduct (sadguṇa/śīla) earns trust and affection; the Pāṇḍavas’ reliance on alms underscores humility and restraint, showing that dignity can be preserved through dharmic living rather than power or wealth.
Vaiśampāyana describes the Pāṇḍavas during their wandering: they travel through pleasing forests and landscapes, seeing rivers and lakes, and maintain themselves by begging; their virtues make them beloved among the people they encounter.