Shloka 18
Hiḍimbā’s Petition, Conditional Union with Bhīma, and the Birth-Naming of Ghaṭotkaca (आदि पर्व, अध्याय १४३)
स्वस्त्यस्तु व: पथि सदा भूतेभ्यश्वैव सर्वश: । मा च वो>स्त्वशुभं किंचित् सर्वश: पाण्डुनन्दना:,पाण्डुनन्दन युधिष्ठिरके इस प्रकार कहनेपर वे समस्त कुरुवंशी प्रसन्नचदन होकर पाण्डवोंके अनुकूल हो कहने लगे--'पाण्डुकुमारो! मार्गमें सर्वदा सब प्राणियोंसे तुम्हारा कल्याण हो। तुम्हें कहींसे किसी प्रकारका अशुभ न प्राप्त हो”
svasty astu vaḥ pathi sadā bhūtebhyaś caiva sarvaśaḥ | mā ca vo 'stv aśubhaṃ kiṃcit sarvaśaḥ pāṇḍunandanāḥ ||
قال فايشَمبايانا: «لتكن لكم السلامة في الطريق دائمًا، من جميع الكائنات وعلى كل وجه. ولئلا يصيبكم أيُّ شؤمٍ البتّة—يا أبناء باندو.» وفي سياق الحكاية، هذه بركةٌ رسمية تُقال للباندافا عند رحيلهم، تُظهر المودّة الاجتماعية والمثل الأخلاقي القائل إن المرء يودّع غيره بكلامٍ ميمونٍ ورجاءٍ بالحفظ من الأذى.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic value of auspicious speech (maṅgala-vacana): one should wish others safety, welfare, and freedom from harm, especially at moments of departure. Such blessings reinforce communal responsibility and the ethical duty to protect and support travelers.
As the Pāṇḍavas are being addressed and sent on their way, the surrounding Kuru elders/kinsmen (as indicated by the prose context) respond favorably and offer a formal benediction: may all beings be favorable to them on the road, and may no inauspicious event occur.