Adi Parva Adhyaya 131 Shloka 68 - Mahabharata | Arabic | Vedapath

Vyasa

←Previous VerseNext Verse→

Shloka 68

Vāraṇāvata-prasaṃsā and the Pāṇḍavas’ Departure (वरणावत-प्रशंसा तथा पाण्डव-प्रयाणम्)

Devanagari script

कालो वैनं विहरति क्रोधो वैनं हरत्युत । मैवं जीर्णमुपास्स्व त्वं सत्यं भवत्वपाकृधि,“समय एक मित्रको दूसरेसे विलग कर देता है अथवा क्रोध मनुष्यको मित्रतासे हटा देता है। इस प्रकार क्षीण होनेवाली मैत्रीकी उपासना (भरोसा) न करो। हम दोनों एक- दूसरेके मित्र थे, इस भावको हृदयसे निकाल दो”

Transliteration

kālo vainam viharati krodho vainam haraty uta | maivaṁ jīrṇam upāssva tvaṁ satyaṁ bhavatv apākṛdhi ||

Translation

قال فايشَمبايَنا: «إن الزمان نفسه يُرخِي هذا الرباط، والغضب أيضًا قد يختطفه. فلا تتعلّق إذن، ولا تضع ثقتك، بصداقةٍ قد أخذت تَبلى. اطرح من قلبك فكرة: “كنا نحن الاثنين صديقين”؛ ليكن ذلك هو الحق، ثم أزِحْه عنك».

Word by Word

कालःtime

वाor

एनम्him/this person

विहरतिseparates, removes

क्रोधःanger

वाor

एनम्him/this person

हरतिtakes away, carries off

उतalso/indeed

माdo not

एवम्thus, in this way

जीर्णम्worn out, decayed

उपास्स्वseek/attend to, rely on

त्वम्you

सत्यम्truth

भवतुlet it be

अपाकृधिremove, cast away

Speaker

वैशम्पायन उवाच

Characters & Entities

Vaiśampāyana

Verse Rasa (Emotional Essence)

Geographic Context

Sandhi Notes