Droṇotpattiḥ and Dhanurveda-Prāpti
Origin of Droṇa and Acquisition of Martial Science
सा तेन सुषुवे देवी शवेन भरतर्षभ । त्रीन् शाल्वांश्षतुरो मद्रान् सुतान् भरतसत्तम,भरतमश्रेष्ठ! रानी भद्गराने उस शवके द्वारा सात पुत्र उत्पन्न किये, जिनमें तीन शाल्वदेशके और चार मद्रदेशके शासक हुए
sā tena suṣuve devī śavena bharatarṣabha | trīn śālvān caturō madrān sutān bharatasattama ||
قال فايشَمبايانا: «يا ثورَ آلِ بهاراتا، إن تلك الملكة ولدت سبعةَ بنين من شافا؛ فصار ثلاثةٌ منهم ملوكًا في بلادِ شالڤا، وصار أربعةٌ منهم ملوكًا في أرضِ مَدْرا».
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the importance of lineage and responsible succession in kṣatriya society: legitimate progeny ensure continuity of governance and the orderly transmission of authority across regions.
Vaiśampāyana reports that a queen bore seven sons by Śava; three became rulers associated with Śālva and four became rulers associated with Madra, indicating the branching of a royal line into multiple regional kingdoms.