Shloka 16
Ādi-parva Adhyāya 116 — Pāṇḍu’s Transgression of the Curse and Mādrī’s Final Charge
व्यास उवाच पूर्ण पुत्रशतं त्वेतन्न मिथ्या वागुदाह्नता । दौहित्रयोगाय भाग एक: शिष्ट: शतात् पर: । एषा ते सुभगा कन्या भविष्यति यथेप्सिता,व्यासजी बोले--गान्धारी! मैंने झूठी बात नहीं कही थी; ये पूरे सौ पुत्र हैं। सौके अतिरिक्त एक भाग और बचा है, जिससे दौहित्रका योग होगा। इस अंशसे तुम्हें अपने मनके अनुरूप एक सौभाग्यशालिनी कन्या प्राप्त होगी
vyāsa uvāca pūrṇaṁ putraśataṁ tv etan na mithyā vāg udāhṛtā | dauhitrayogāya bhāga ekaḥ śiṣṭaḥ śatāt paraḥ | eṣā te subhagā kanyā bhaviṣyati yathepsitā ||
قال فياسا: «إنها حقًّا مئةُ ابنٍ كاملة؛ ولم تكن كلماتي التي نطقتُ بها كذبًا. وبعد المئة تبقى حصةٌ واحدة، قُدِّر لها أن تُفضي إلى مولد حفيدٍ من جهة الابنة (dauhitra). ومن تلك الحصة الباقية ستنالين ابنةً مباركةً سعيدة الحظ، على وفق ما تشتهين.»
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the reliability of truthful speech and the idea that outcomes unfold according to a destined remainder—here, even after a complete hundred sons, a residual ‘portion’ leads to a daughter and thereby a future grandson through her, showing how lineage and consequences extend beyond immediate expectations.
Vyāsa reassures Gāndhārī that his earlier statement was accurate: she will have a full hundred sons. He adds that beyond the hundred, one remaining portion will result in a fortunate daughter, and through her there will be a dauhitra (a grandson through the daughter).