Shloka 8
Kuntī’s Appeal for Progeny and the Vyuṣitāśva–Bhadrā Precedent (कुन्ती-पाण्डु संवादः; व्युषिताश्व-भद्रा आख्यानम्)
व्रीडमाना स््र॒जं कुन्ती राज्ञ: स्कन्धे समासजत् । त॑ निशम्य वृतं पाण्डुं कुन्त्या सर्वे नराधिपा:,कुन्तीने लजाते-लजाते राजा पाण्डुके गलेमें जयमाला डाल दी। सब राजाओंने जब सुना कि कुन्तीने महाराज पाण्डुका वरण कर लिया, तब वे हाथी, घोड़े एवं रथों आदि वाहनोंद्वारा जैसे आये थे, वैसे ही अपने अपने स्थानको लौट गये। राजन! तब उसके पिताने (पाण्डुके साथ शास्त्रविधिके अनुसार) कुन्तीका विवाह कर दिया
vrīḍamānā srajaṃ kuntī rājñaḥ skandhe samāsajat | taṃ niśamya vṛtaṃ pāṇḍuṃ kuntyā sarve narādhipāḥ ||
قال فايشَمبايانا: بخفرٍ وحياءٍ وضعت كونتي إكليل الظَّفَر على كتف الملك. فلما سمع الملوك المجتمعون جميعًا أن كونتي قد اختارت باندو، انصرفوا ورجعوا إلى ممالكهم، ومعهم من الفيلة والخيل والعربات مثلُ ما جاءوا به. ثم إن أباها زوّج كونتي من باندو على وفق الشعائر المقرّرة.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharma in public royal life: a spouse-choice is made openly and then formalized through prescribed rites, emphasizing modesty, social order, and legitimacy in marriage.
At the choice ceremony, Kuntī shyly places the garland on Pāṇḍu, signaling her selection. The other kings accept the outcome and depart, and Kuntī’s father then completes the marriage according to ritual law.